İNSAN SEVMELİ

İnsan sevince ne yapar? Sevdiğini nasıl anlar? Sevgi neydi? Peki ya sevgi karşılık bulamazsa o zaman ne yapmalı insan?

Beklemek sevdaya dahil azizim. Bir insan, sevilmemesine rağmen bekliyorsa, beklemeye değer bir şey buluyorsa; umudu Allahtır.

Karşılıksız sevgi iki sonuç doğurur: Ya bir gün sever umuduyla günlerini, aylarını, yıllarını geçirir ya da hayalini kurduğu o sevginin bir başkasına verilişini seyreder. İki sonuca da kendini hazırlamalı insan.

Hayat her zaman bize pembe panjurlu bir ev nasip etme. Harabe bir ev verir, hadi bakalım bu ev senin istediğin gibi yap der. Yani nasıl ev istediğin senin çabana, emeğine, sevgine bağlı..

Doğuştan şanslı çocuklar olamadık biz. Olmak ister miydim, sanmıyorum. Emek vermenin zorluğunu ama bir o kadar da güzelliğini bilemezdim. Beklemeyi, beklerken bıçak kesiği gibi ince sızısını sonra da yarabandı olmasını tadamazdım. Sabrederken şükretmeyi, kıymet bilmeyi öğrenemezdim.

Hani insan sevince ne yapar demiştim ya.. İnsan sevince bekler, sabreder, emek verir, şükreder, kıymetini bilir..

İnsan yaşadım diyebilmek için, sevmeli.